Ποίημα για τη Θεσσαλονίκη
Θεσσαλονίκη,
Πόλη τρανή με
ιστορία μακρινή
μέσα στους
αιώνες επέζησε,
τη φήμη της
επέκτεινε.
Μα για να μάθουν
κι οι μικροί
την πόλη αυτή
την μαγική σας φανερώνω με χαρά
τη Σαλονίκη τη
γλυκιά.
Ο Μέγ’ Αλέξανδρος στον Κάσσανδρο έδωσε ένα μικρό
κομμάτι,
κι αυτός το
μεταμόρφωσε σε λαμπερό διαμάντι.
Στην πόλη τούτη έκτισε, κτίρια λαμπρά και ξακουστά
και το όνομα της
γυναίκας του έδωσε
στην πόλη τούτη
τη γλυκιά.
Η πόλη αυτή
υπέστη πόλεμους τρομερούς
που κάναν τους
ανθρώπους της πολύ, πολύ φτωχούς
Μα προστασία
έδιναν τείχη μεγάλα και γερά
που έκλειναν τις πύλες τους σε πρόσωπα εχθρικά.
Φρούρια
οχυρωματικά
Βρισκόταν στα
τείχη τα παλιά.
Στο πύργο
Τριγωνίου να ανεβείτε
και από ψηλά,
όλη την πόλη θε να δείτε!
Διπλά του
υπάρχει μια πύλη ξακουστή
της Άννας της
Παλαιολογίνας
που την ιστορία
της υμνεί.
Στην πόρτα της ζωγράφισε
και γράμματα
ανεξίτηλα άφησε……
Ο Πύργος ο
Λευκός, που στέκεται ψηλός
δεν ήταν όπως
τον ξέρετε
παλιά ήταν αλλιώς…….
Ήταν πύργος των
γενίτσαρων, των εκτελεστών.
Κανλή Κουλέ τον
λέγανε, γιατί ήταν ματωμένος
μα ο Σουλτάνος
θέλησε να γίνει εξαγνισμένος.
Κατάδικο διέταξε
το χρώμα του να αλλάξει
κι από βαμμένο
κόκκινο
λευκό θε να τον
κάνει.
Ο Λευκός ο
Πύργος, ο Πύργος των αιώνων
περνώντας από
εποχές πολεμικές
ήττες και νίκες ακριβές
στη άκρη του
Θερμαϊκού,
ζει και
βασιλεύει
στην καρδία του
Σαλονικιού…..
